Oogirritaties door zwemwater? - Zwem Informatie- en Documentatiecentrum

Oogirritaties door zwemwater?

		Irritatie van de blindvliezen (conjunctivitis)

		Zwembadconjunctivitis

		Het chloorbrilletje en squeeze

Irritatie van de blindvliezen (conjunctivitis)

Gechloreerd water bevat minder micro-organismen maar meer chemicaliën die vooral de ogen kunnen irriteren.
Door een chemische reactie van het chloor en huidschilfers kunnen er chlooraminen ontstaan. Deze stoffen hebben nare eigenschappen. Naast het feit dat ze chloorlucht veroorzaken, irriteren ze de bindvliezen van de ogen.
Een geoefend zwemmer houdt zijn ogen ook onder water open en krijgt deze stoffen in de bindvlieszak van zijn ogen. Aangezien iedereen min of meer overgevoelig voor chlooraminen is, is het resultaat rood opgezette bindvliezen. De zwemmer heeft een prikkelige sensatie.
Kinderen houden in het begin beslist hun ogen niet open onder water, dat durven ze nog niet. Bovendien zien ze niet scherp onder water, een situatie waaraan gewend moet worden.

Reactie van de bindvliezen van de ogen kan optreden als de normale pH 7,2 verlaten wordt en waarden aanneemt die nauwelijks lager zijn. Veel zwemmers krijgen in dat geval rode ogen, omdat het zwemwater te zuur is.

Zwembadconjunctivitis

De zwembadconjunctivitis is een een blindvliesontsteking van het oog ten gevolge van een virus. Besmetting is alleen mogelijk in niet-gechloreerd water omdat het virus door chloor gedood wordt.
Het virus geeft een hinderlijke ontsteking van de bindvliezen waardoor rode ogen, tranen, pijn en lichtschuwheid het gevolg zijn. In 5-7 dagen vindt spontane genezing plaats, zonder nadelige restverschijnselen.
Bacteriële infecties in de ogen komen zelden voor, omdat het traanvocht bacteriedodend is.

Het chloorbrilletje en squeeze

Sommige zwemmers trachten hun ogen te beschermen en zetten een zwembrilletje op. Omdat dit vooral een bescherming moet bieden tegen irritatie door het chloor en een te lage pH wordt het ook wel een "chloorbrilletje"genoemd.
Het zwemmen met een dergelijk brilletje aan de wateroppervlakte is geen probleem.
De situatie verandert volledig als het hoofd bij het onder water zwemmen, duiken of plankspringen volledig onder water wordt gebracht.
Indien een zwemmer zich een halve meter onder water bevindt, ondervindt zijn lichaam een druk van 1,05 atmosfeer. Zijn weefsels staan dan wel onder deze verhoogde druk, maar dat behoeft voor de lucht in luchtwegen en bijholten niet het geval te zijn.
De druk in deze organen kan nog 1 atmosfeer bedragen.

De ruimte tussen de ogen en het brilletje is een kunstmatige bijholte waarin de druk 1 atmosfeer bedraagt. Deze druk kan niet verhoogd worden, met andere woorden, een zwembrilletje laat zich niet bijblazen zoals een duikbril.
Door het drukverschil kan er vocht uit de slijmvliezen treden.
Dit verschijnsel staat bekend onder de naam "squeeze", letterlijk: uitpersen.
Aangezien ook het losmazige weefsel van de oogleden onderhevig is aan het verschijnsel squeeze, kan er vocht uittreden, hetgeen resulteert in het dichtzwellen van de oogleden, soms zelfs in verbloeding ervan.

Mochten de ogen erg gevoelig zijn voor de zuurgraad of voor het chloor dan is slechts een duikmasker, waarbij de neus zich in het masker bevindt, toegestaan bij het onder water zwemmen.
De zwemmer kan in dat geval de druk binnen wel gelijk maken aan de de druk buiten, door via zijn neus lucht in het masker naar behoeven bij te blazen, wanneer de druk op de ogen en op het oor (trommelvlies) onaangenaam begint te worden.
Onder water zwemmen met een zwembrilletje mag dus nooit worden toegestaan!

				Begin